Mensen zijn de bouwstenen van Gods kerk. En daarom is het zo erg als uitgerekend kerkmensen de meest mensonterende dingen uithalen met kinderen, en als dat dan door de kerkleiding, uit verkeerde liefde voor het instituut kerk, in de doofpot wordt gestopt. Wat gij in het heimelijke zegt/doet, zal van de daken verkondigd worden, zei Jezus ooit.                                                                                        Kerkleiders en kloosteroversten die de schande niet hebben willen dragen moeten maar eens denken aan hun Heer, Jezus, die zonder klacht de zondeschuld van anderen op zich nam. Ik dacht dat, dát geloven is.

Ik, als pastoor in onze samenwerkende parochies ben blij dat ik nog enkele jaren bij u mag blijven. Wel vraag ik me af of de bisschop na mij nog een opvolger heeft.                                                       Onverbiddelijk komt de tijd dat er voor heel het noordoostelijk deel van de stad nog maar twee priesters zijn. Hoe komt het toch dat haast niemand zich roepen laat? Is God niet goed genoeg? Is er niemand meer te vinden die in dienst wil staan van de kerkgemeenschap? Wat voor waarden hebben wij onze kinderen meegegeven? Wat zegt dat over onszelf?                                                                                 De priesters van de toekomst zullen teveel kerken hebben om ze allemaal alleen te kunnen bedienen. Willen we onze kerken open houden dan zullen er diensten moeten komen onder leiding van leken, vrijwilligers, wel te verstaan, want geld om pastorale vakkrachten aan te werven is er niet. Daaraan is al menig parochie failliet gegaan. Zelf probeer ik voor ieder weekend een eucharistie te vieren in elk van onze 3 kerken. Daarnaast probeer ik een bundel samen te stellen met daarin een paar uitgewerkte uitvaartdiensten en andere vieringen, inclusief overweging, voorbeden en liederen die nauw aansluiten bij de lezingen.

Achter mijn computer en mijn bureau voel ik me nog redelijk sterk, - mijn gezondheid laat echter niet toe nog alles te doen wat ik graag zou willen. Daarom moeten we op zoek gaan naar vrijwilligers die samen heel wat werk van mij kunnen overgenomen. Wat een zegen als hier voortgang in zal komen!

Afgelopen Kerstdagen hebben ons weer laten zien wat er in samenwerking allemaal kan: er was een geweldige gezinsviering met een overvolle kerk en ook geslaagde schoolvieringen in Borgharen; er waren mooie en zeer goed bezochte kerstvieringen, parochianen konden in elk van onze kerken hun eigen kerststal bewonderen en ook de versieringen waren van een hoog gehalte. Ook de diaconie (armenzorg) en de gemeenschapsopbouw wordt hierbij niet vergeten.

Komend jaar zullen we de weg naar een federatie van de 4 parochies verder gaan om zo te groeien tot een levendige en krachtige geloofsgemeenschap van de vier dorpen/wijken. De marsroute en de agenda zal nog ingevuld moeten worden.                                Concrete plannen zullen u in de loop van 2012 bereiken. Dan komen dingen aan de orde zoals financiële haalbaarheid, groot onderhoud van de kerken, het beschikbaar en bereikbaar zijn van het parochiesecretariaat, kerkbezoekcijfers, beschikbare pastorale mankracht, rol van leken, verantwoorde en haalbare in standhouding van de kerkgebouwen, alsook de samenwerking binnen het Dekenaat Maastricht en de op samenwerking gericht contacten met de parochie O.L.V. van Lourdes/H. Familie en H. Gulielmus.

Laten we naar elkaar toe ons sterk maken voor een levendige en bevruchtende kerkgemeenschap in Maastricht Noord –Oost. Het beleven en uitdragen van de Blijde Boodschap is de taak van ons allen.